Dla wszystkich samotnych serduszek...:***

Witam.

Jest w tym klanie choć jedna osoba, która jest sama z wyboru? jest :D Ja jestem.
Miłość ma nas uszczęśliwiać, ale zazwyczaj jest tak, że tylko cierpimy, a przecież nie na tym to ma polegać.
"Miłość jedno ma imię"
Jak wy się do tego odnosicie  ?

Serdecznie zapraszam do mojego klanu !!


http://moj-klanik.gu.ma/

gdy zakladalam ten klan myslalam o tym by mozna bylo sobie pomagac ale tez miec w nim radosc a nie tylko rozmawiac na smutne tematy !! wejdz i zobacz !!

nie chodzi mi tylko o aktywność ale sadze ze osoby które nie chcą sobie nawzajem pomagać i być z nami wszystkimi w tym klanie zżyte nie maja po co w nim być !! zapraszam !!

fotka.pl/klan/742204/ Wszyscy_samotni_z_Wroclawia_w_wieku_16_do_20_lat

Mówi się,

że potrzeba jednej minuty żeby kogoś zauważyć...
Jednej godziny,

by ocenić...

Dnia,

by pokochać...
A potem potrzeba całego życia,

by Zapomnieć...

Chyba każdy z nas marzył o miłości  tej prawdziwej, spełnionej w kazdym calu i wiecznej aż do grobowej deski i nawet bardziej  ; )
Uważam, że nie ma takiej osoby na świecie, która choć raz nie zamarzyła o takiej.    


Dlatego więc postanowiłam w tym blogu umieścić swój wiersz.

Zamknięte wargi obdarte ze słów
Niewidzialną pieśnią
nieznajomych głów
Zamykam oczy by zobaczyć
ciemność nocy
Nasze dłonie rozrywaja kajdany marzeń
Zatrzymując czas pustych zdarzeń
Nasze serca w czarnych szatach
Żałośnie płaczą w ramionach nicości
Spragnione prawdziwej miłości ...

To tak ode mnie dla Was ;]

Na początku nic nie było,
Tylko przestrzeń ciemna, pusta;
Wtem jej czarne błysły oczy
i różowe, świeże usta.

Od jej spojrzeń, od rumieńca
Zajaśniała świateł zorza,
A gdy pierwsze rzekła słowo,
Ziemia wyszła z głębi morza.

Gdy przebiegła ziemię wzrokiem
Śląc jej uśmiech, rój skrzydlaty
Wzleciał ptaków i motyli,
A spod ziemi wyszły kwiaty.

Lecz nie istniał jeszcze człowiek,
Tylko martwa gliny bryła;
Aż nareszcie swym płomiennym
Pocałunkiem - mnie stworzyła.

I zbudziłem się do życia
W cudowności jasnym kraju.
Lecz mnie również, tak jak innych,
Wypędzono z tego raju.

 

Po prostu niewiarygodne!

 A jednak możliwe,

 bo człowiek może wytrzymać tydzień bez picia,

dwa tygodnie bez jedzenia,

 całe lata bez dachu nad głową,

 ale nie może znieść samotności.

 To najgorsza udręka,

 najcięższa tortura.

Między nami nic nie było!
Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych.
Nic nas z sobą nie łączyło --
Prócz wiosennych marzeń zdradnych;
Prócz tych woni, barw i blasków
Unoszących się w przestrzeni,
Prócz szumiących śpiewem lasków
I tej świeżej łąk zieleni!

Prócz tych kaskad i potoków
Zraszających każdy parów,
Prócz girlandy tęcz, obłoków,
Prócz natury słodkich czarów;

Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
Z których serce zachwyt piło,
Prócz pierwiosnków i powojów,
Między nami nic nie było!

Dlaczego mi to robisz
Dlaczego mnie ranisz
Czy coś zrobiłam
Czy czegoś nie zrobiłam
Czemu niechcesz odejść
W mej pamięci utkwiłeś
Dlaczego muszę cierpieć
Przez jedną głupią młość
Placzego cię spotkałam
Placzego się zgodziłam
Placzego straciłam swoje
Drogocenne szczęśliwe chwile
Może dlatego ze nie wiedziałam
Ale teraz już wiem...
Dlaczego płaczę do poduszki
Dlaczego tak tęsknię
Dlaczego nadal marzę
Dlaczego cię kocham
Już wiem...

 

 

Czasem chciałabym mieć czarne oczy...
Takie puste które nie potrafią płakać...
Czasem chciałabym mieć martwe ręce...
Takie które nie potrafią ogrzać...
Czasem chciałabym mieć serce z kamienia...
Takie które nie potrafi kochać...
Czasem chciałabym być obojętna...
Na twoje czyny które potrafią zranić...
Czasem chciałabym nic nie widzieć...
Twoich, moich wad...
Czasem chciałabym nic nie słyszeć...
Słów które bolą przez które cierpię niekiedy...
Czasami chciałabym nie istnieć wcale...
Bo myślę że świat beze mnie byłby łatwiejszy i lepszy szczególnie dla Ciebie...

kochany kolego,
skarbie serca mego,
przestałes mnie kochać,
choć niewiem dlaczego,
czyż ci wierna nie byłam?
czy z innym chodziłam?
przysiegam na pieprz suchy,
na zdechłe karaluchy:
jesteś piekny jak kwiat róży,
tylko masz łeb zaduży,
usta slonia,
mordę konia,
nogi sarny,
słowem:
chłopak z ciebie marny

 

cisza i hałas
pustka i pełnia
bezradność i niezwykła siła
niesłyszalne wołanie o pomoc, ktora i tak nie nadejdzie,
dzień dłuży sie w nieskończoność
a noc złośliwie nie przychodzi.
a jest mi tak potrzebna,
bo to ona osłąnia moje łzy...
i w końcu błogie milczenie...
tysiące kropel ciszy spływających po szybie razem z łazami i deszczem...
i cisza, w ktorej słysze głos mojego sumienia...
i cisza, w ktorej słyszę płacz mojej duszy....
cisza...

znów porażka
tym razem nie lekka
ale ciężka i zimna...
znów łzy...
tym razem nie szczęścia
ale żalu i smutku
znów życie...
tym razem nie kolorowe
ale szare i smutne
w który nie ma miłości
jest tylko ból i cierpienie...
i znów ludzie pałający nienawiścią do siebie
i ja gdzieś w tym szarym tłumie...
nie poprawna, bo jeszcze kocham

 

Gdy spotykasz kogoś na swej drodze
Czasem Twe serce mocniej zastuka
Czasem tak mocno jakby w trwodze
Gdy jakaś miłość do niego puka.
Wchodzenie do serca człowieka nie boli
Nie pytasz nawet czy Ci pozwoli
Zastanów się jednak po co tam wchodzisz
Może mu w smutku zycie osłodzisz.
Może właśnie w tym sercu nie znanym
Znajdziesz Swe miejsce na stałe
Przeżycie może być niezapomniane
Gdy w posiadanie obejmiesz całe
Ale zawsze pamietaj! serce to świątynia
Tego kto tu mieszka, się nie zapomina
Jeśli zechcesz pośpiesznie to serce opuścić
Możesz boleśnie zranić i bardzo zasmucić

Za każdą spędzona ze mna chwilę, za to czym mnie dażyłeś i za to co mi zrobiłeś KOCHAM CIĘ. Za Twe włosy puszyste jak śnieg oraz za usta,na których zawsze królował uśmiech KOCHAM CIĘ .Za Twoje ramiona, które zawsze mnie ochranialy, gdy zmęczona wśród ludzi chodziłam.