Dla wszystkich samotnych serduszek...:***

Jeżeli nie można być przy niej w rzeczywistości,
to być przy niej przynajmniej myślą.

Kochać wszystko, co ją otacza:
przyjaciół, dom, ubrania i obrazy.

Pragnąć, by ją chwalono
i nie znosić najmniejszej przygany.

Wierzyć jej we wszystkim i pragnąć,
aby wszyscy wierzyli.

Pragnąć dla niej znosić niewygody
i uważać takie cierpienia za słodkie.

Często płakać:
z dala od niej - z tęsknoty,
przy niej - z radości.

Zawsze tęsknić i zawsze pożądać.

Służyć bezinteresownie,
nie myśląc nawet o żadnej nagrodzie.