proza ma...la la la
,, z bezkresu wyjęty "
Czułem empatię, niechęć do świata
gorycz do swego żywota
Mego życia nie trawił umysł
Ja sam wręcz siebie nie wolał
swego lica ,swych myśli
Ukrywałem się w cieniu pospolitości
nękającej moje poglądy
W mroku nocy ,księżyca blask tylże
mój cień rozgrzebywał
Ciebię ujrzałem ,tak idąca dalej
nie myślałem byś na mnie oczętami spojrzała
Gdy mnie wzrokiem ujęłaś, tak ekspresywnie
sympatią me serce się nader wzburzyło
czułem uciechę , w zamęcie zakochania pogrążony
Podeszłaś,ustami twe słowa niczym ballada płynęły
...Ja byłże już w tobie zakochany
Ukochał ja ciebię ,wzrok mój błądził archaicznie.
Umysł i dusza w dniu tym szalenie miłością otulona.
Napisałem to kiedyś :))
Już ja z taką romantyczną duszą się urodziłem ^-^
