16.07.2011
Zraniona :( :'(
Hejka wszystkim!Od wczoraj zmagam się z ciężkim bólem otóż zerwałam z chłopakiem.Na początku wydawał się fajny pisaliśmy razem i wgl,lecz to nie miało sensu on był z Wałbrzycha,a ja z miejscowości o ponad 280 km dalej.Pisało mi się z nim poprostu bosko,aż do chwili zerwania.On mnie namiawiał:Zerwij ja nie mogę... .Zerwałam z nim na Facebooku i chwilę później weszłam znów na Fotkę na czat,żeby poklikać z kimś,żebym nie myślała o nim.Okazało się,że on też był na fotce.Zaczął do mnie pisać,wyzywać.Że niby jestem dziw**ąi wgl.Zrobił się chamski,więc spytałam się dlaczego taki jest?A on chamsko lub hamsko do mnie:bo mi się nudzi.
Drodzy czytelnicy tego bloga,ostrzegam Was przed związkami na odległość,bo chłoac będą pisać:kocham Cię,a później Ty dziw**o.
Jestem zraniona narazie muszę znależć sobie pocieszenie w poduszce.
Tyle już czasu..
Nigdy nie wyszło..
Ja zraniona, a Ty szczęśliwy.
Dlaczego to trwa tak długo.?
Ja chyba..
Spróbuję już zapomnieć.
Sama nie wiem.
Tak boli niespełniona miłość.?
Czuje się zraniona. Dogłębnie oczyszczona z wszelkiej najmniejszej nadzieji. Czy faktycznie kobieta potrzebuje faceta do szczęścia? Kiedy to szczęście się kończy?
Mam dziś wiele wyrzutów sumienia do tego jaka jestem. Stare rany ledwie się zabliźniły a ja postarałam się na tym samym miejscu o nowe. Boli. To tak jakbym polała na stare rany kwas siarkowy.
Nie ukrywając- jestem sama. Próbuje ułożyć sobie życie, ale ciągle coś nie wychodzi. Dlaczego zawsze ja mam się starać i walczyć? Cholerne równouprawnienie. Z drugiej strony dobrze mi z samą sobą. Pusto,spokojnie. Tylko,że..no właśnie. Szukając kogoś na siłe, albo brać to co jest na chwile, to jakiś absurd. To darmowe rany,które tylko na nowo pogarszają mój oddech.
I pewnie zdarzają się te noce, w których leże bezsilnie i uporyczywie zawracam sobie głowe niepotrzebnymi problemami.
I pewnie zdarzają się takie dni kiedy płacze, bo nie umiem już kryć łez.
Tęsknie za bliskością. Ale nie można mieć wszystkiego. Teraz kiedy potrzebuje oparcia ,brak mi go. Brak mi Ciebie mój książe na białym rumaku,wyśniony i wyrysowany. A miłość dobija się do mojego serca,pukając i stukając w drzwi, krzycząc na przemian.. Postawiłam swoje życie na czekanie.
POCIESZCIE MNIE!!!!
Drodzy czytelnicy tego bloga,ostrzegam Was przed związkami na odległość,bo chłoac będą pisać:kocham Cię,a później Ty dziw**o.
Jestem zraniona narazie muszę znależć sobie pocieszenie w poduszce.
Tyle już czasu..
Nigdy nie wyszło..
Ja zraniona, a Ty szczęśliwy.
Dlaczego to trwa tak długo.?
Ja chyba..
Spróbuję już zapomnieć.
Sama nie wiem.
Tak boli niespełniona miłość.?
Czuje się zraniona. Dogłębnie oczyszczona z wszelkiej najmniejszej nadzieji. Czy faktycznie kobieta potrzebuje faceta do szczęścia? Kiedy to szczęście się kończy?
Mam dziś wiele wyrzutów sumienia do tego jaka jestem. Stare rany ledwie się zabliźniły a ja postarałam się na tym samym miejscu o nowe. Boli. To tak jakbym polała na stare rany kwas siarkowy.
Nie ukrywając- jestem sama. Próbuje ułożyć sobie życie, ale ciągle coś nie wychodzi. Dlaczego zawsze ja mam się starać i walczyć? Cholerne równouprawnienie. Z drugiej strony dobrze mi z samą sobą. Pusto,spokojnie. Tylko,że..no właśnie. Szukając kogoś na siłe, albo brać to co jest na chwile, to jakiś absurd. To darmowe rany,które tylko na nowo pogarszają mój oddech.
I pewnie zdarzają się te noce, w których leże bezsilnie i uporyczywie zawracam sobie głowe niepotrzebnymi problemami.
I pewnie zdarzają się takie dni kiedy płacze, bo nie umiem już kryć łez.
Tęsknie za bliskością. Ale nie można mieć wszystkiego. Teraz kiedy potrzebuje oparcia ,brak mi go. Brak mi Ciebie mój książe na białym rumaku,wyśniony i wyrysowany. A miłość dobija się do mojego serca,pukając i stukając w drzwi, krzycząc na przemian.. Postawiłam swoje życie na czekanie.
POCIESZCIE MNIE!!!!
Lubisz to?
