It's too late to apologize..
Przychodzą takie chwile
Kiedy wszystko pęka
I jedyne na co nas stać
To płacz
Potok łez,
Które mówią wszystko..
..Srebrną żyletką na dłoni..
..Wycinam kolejne znaki..
Brak siły
Oraz chemicznej miłości.
Rodzi chęć ujrzenia krwi
Spływającej po mym ciele..
Jak kamień, siłą grawitacji
Upadasz w dół
W śnie jak na jawie, ciągle
Czujesz ten beznamiętny ból.
Ciemność
Otwieram oczy
Mój pokój wypełnia szary świt
Smutek
Bolesna bezradność.
Cały świat traci dla mnie sens, nic
Mi sie wychodzi.
Co się ze mną dzieje? Do niczego
się nie nadaję.
..Po paru dniach.. Po paru
Nieprzespanych nocach..
..Obudziłam sie..
..Odziana w sukienkę..
Wszystkie uczucia minęły.
Nienawiść.
Miłość.
Wszystkie.
Wszystkie?
Zostało jedno...
BÓL.!
Chociaż żal to na mnie pora już.
Chociaż żal to we mnie świat się
Kończy tu.
Chociaż żal kończy się mój czas.
Z każdym dniem brak mi sił..
Nie chcę być już tutaj..
Naprawdę nic nie chce..
Bo wiem, że będzie o wiele gorzej..
